• Mopti aan de oever van de Niger
  • Amsterdam Roest
  • een van de 1.000 mooie huisjes in Siberie
  • hortensia in de herfst

This is water

thisiswater“There are these two young fish swimming along and they happen to meet an older fish swimming the other way,

who nods at them and says "Morning, boys. How's the water?" And the two young fish swim on for a bit,

and then eventually one of them looks over at the other and goes "What the hell is water?” 

― David Foster WallaceThis Is Water: Some Thoughts, Delivered on a Significant Occasion, about Living a Compassionate Life

 

De West-Kruiskade is onze bedrijfskantine

ap Chae Noodles30 maart 2015

Vandaag om tafel met het bestuur van Central District om het idee 'De West-Kruiskade is onze Bedrijfskantine' weer een stap verder te brengen. Dat leverde naast enthousiasme en inspiratie op dat ik toegang krijg bij bedrijven waar ik zelf nog niemand ken en de toezegging dat Stadsontwikkeling (gemeente Rotterdam) mee gaat doen.

De lunch is nu nog een ondergewaardeerd onderdeel van onze werkdag. Het thuis gesmeerde boterhammetje voor achter de computer wint het van een ontmoeting met smaak buiten de deur. Bij het nieuwe werken past een nieuw kantoor. Wie werkt in Rotterdam kan de stad beschouwen als zijn werkplek, te beginnen op de West-Kruiskade.

De gedachte: Rond het Oude Westen zijn heel wat grote en kleine bedrijven gevestigd. Een aantal heeft een bedrijfskantine, een aantal niet. Eigenlijk is een bedrijfskantine overbodig met een wijk als het Oude Westen binnen loopafstand. Het aanbod is gevarieerd, van een broodje pom tot pompoensoep met een boterham van Menno. De locatie is steeds weer anders en het welkom is warm. Alle werknemers komen in beweging en dat bevordert de sociale en fysieke gezondheid.

Het doel: Nieuwe klanten blijvend verbinden met het Oude Westen

Wat gaat er gebeuren: Bedrijven worden verleid om lunchvouchers voor hun personeel af te nemen. Met zo’n voucher kunnen de werknemers in principe terecht bij alle eettentjes in Het Oude Westen. Na een maand van experimenteren volgt er een evaluatie en worden de mogelijkheden voor een vast vervolg onderzocht.

De samenwerkingspartners: Alle eettentjes op de West-Kruiskade

Operatie Keuken

 30-09-2011 14:37

Onze keuken stijgt op. Terwijl er flink wordt gestuckt glijdt de nieuwe keuken het raam binnen.
(er zijn stukadoors en stucadoors die stuckwerk en stucwerk leveren; mannen die muren egaliseren)


OperatieKeukenDSCN2901(300x225)

Ronald Naar beklom zijn laatste berg

 23-05-2011 15:27

Eerbetoon aan bergbeklimmer en held Ronald Naar

Wil ik niet klimmen tot de top?
Zo hoort mij ook het recht op de afgrond.
Wil ik niet groeien tot de storm?
Zo hoort mij ook het recht op de bliksem.
Wil ik niet leven tot het uiterste?
Zo hoort mij ook het recht op de dood.

J.C. Schagen

Ronald Naar: Bergbeklimmer, schrijver, fotograaf
maandag 23 mei 2011 14:51

Zijn laatste 'achtduizender' is bergbeklimmer Ronald Naar (56) fataal geworden: vlak voor de top van de Cho Oyu in Tibet werd hij zaterdag onwel en tijdens de afdaling overleed hij.

Naar overleed op 56-jarige leeftijd
Door Gerlof Leistra

Hoewel Naar altijd rekening hield met de dood, nam hij geen onnodige risico’s: daarvoor waren zijn vrouw Tilleke en zijn zonen Victor en Boris hem te lief. Zijn expedities bereidde Naar tot in de puntjes voor. Juist omdat hij ouder werd en zijn lichaam steeds meer gebreken vertoonde, wilde hij na de Cho Oyu stoppen met het grote werk.

Avontuur
Ronald Naar was een gedreven topsporter. Hij was de eerste Nederlandse klimmer die de ‘seven summits’ bedwong, de hoogste top op elk continent. Maar hij trok ook op ski’s dwars over de ijskoude sneeuwkappen van Antarctica en Groenland. Naar hield van avontuur en deed daarvan beeldend verslag in een groot aantal boeken. Hij was niet alleen een begenadigd schrijver, maar ook een uitstekende fotograaf.

Het raakte hem diep dat zijn bevriende collega Frank Moll in 2003 publiekelijk beweerde dat hij de top van de Nanga Parbat niet gehaald zou hebben. Als ik hem sprak, maakte Naar zich elke keer weer kwaad. Toen onderzoek de versie van Naar een paar jaar later bevestigde, was dat een schrale troost. Naar voelde de aanval van Moll als een blijvende dolk in zijn rug.

Boeken
Hij had de reputatie van nietsontziend en bot, maar dat was de buitenkant. Als klimmer ging hij tot het uiterste – wie er de kantjes afliep, was zelf verantwoordelijk en kreeg de wind van voren. Maar in de omgang was Naar hartelijk en genereus. Trouw stuurde hij mij zijn boeken met mooie opdrachten.

Op zijn fraaie werkkamer in zijn huis in Den Haag zag je een gedreven ondernemer: hij leefde van zijn boeken en van zijn lezingen. Zijn knoestige handen waren getekend door het klimmen, zijn afgetrainde, wat kromme lichaam verried de zware inspanningen van zijn vele klimtochten.

Ontberingen
Twee jaar geleden ging Naar als begeleider mee met een groepje studenten van de TU Delft, onder wie zijn 18-jarige zoon Victor. Doel was de top van de Muztagh Ata in China. Mede dankzij Naar werd de expeditie een succes. Trots stuurde hij 31 juli van dat jaar een kaartje uit China. Eenmaal thuis vertelde hij in geuren en kleuren over de ontberingen. Een vader die blij was dat zijn zoon het had gehaald.

Met een andere boodschap had Naar ook niet thuis durven komen: in 2000 was zijn studerende neef Jan in zijn bijzijn op Groenland met ski’s in een gletsjerspleet gevallen, zijn dood tegemoet. Naar schreef er een hartverscheurend verhaal over in zijn boek Extreme uitdagingen (2010).

Vandaag maakte zijn vrouw Tilleke de dood van Ronald Naar bekend. Gestorven op een bergflank in Tibet. Een topper.

(bericht komt van Elsevier.nl)

Eten bij Stork met m'n broer

 06-05-2011 22:47

EtenBijStorkDSCN2662 300x225 EtenBijStorkDSCN2663 300x225 EtenBijStorkDSCN2664 300x225

20 mei Opera bij u thuis in de Saftlevenstraat

25-04-2011 21:37

Op 20 mei is het weer genieten in de Saftlevenstraat.
Bijzonderheden volgen nog
maar reserveren kan vanaf nu door te reageren op dit bericht!

http://www.operadagenrotterdam.nl/

Tussen vliegveld en snelweg

 24-04-2011 23:26

1ste Paasdag, 
Ackerdijkse Plassen, 
eieren zoek overbodig.

DSCN2571%20%28300x225%29.jpg

DSCN2569%20%28300x225%29.jpg

Derde oefenronde RoPaRun Team Politiek Rotterdam

 22-04-2011 23:38

Na maandenlang trainen en voorbereiden bundelen 25 Rotterdamse wethouders, dagelijks bestuurders en (deel)raadleden hun krachten en gaan op 11 juni 2011 vol enthousiasme van start om de 530 kilometer van Parijs naar Rotterdam af te leggen. Het "Team Politiek Rotterdam" zal zich in 2011 voor de negende keer weer inzetten om de kwaliteit van het leven van kankerpatiënten zoveel mogelijk te verbeteren.

Vandaag de derde trainingsronde. Van Chez Nellie door de tunnel, door Het Park, langs de Maasboulevard, over de Van Brienenoordbrug, langs De Kuip en via de Putselaan weer terug naar Chez Nellie.

DSCN2566%20%28300x225%29.jpg

DSCN2563%20%28300x225%29.jpg


Chez Nellie sponsorde onze drankjes en broodjes kroket!

Kijk op de website: http://teampolitiekrotterdam.nl/

DSCN2534%20%28300x225%29.jpg

DSCN2535%20%28300x225%29.jpg

DSCN2543%20%28300x225%29.jpg

DSCN2545%20%28300x225%29.jpg

DSCN2547%20%28300x225%29.jpg

Het zal je maar gebeuren je hebt een gezin met kleine kinderen, en je krijgt kanker.... 
je bent niet meer te genezen en wat dan.. 
voor mensen die nog te genezen zijn is er hulp zat, maar als je niet meer te genezen bent val je in een gat.

De Roparun is een loopevenement van 530 kilometer waarbij mensen, in teamverband, een sportieve prestatie leveren om op die manier geld op te halen voor mensen met kanker. Ook wel een avontuur voor het leven genoemd. Dat blijkt overigens ook uit het motto wat al jaren is: "Leven toevoegen aan de dagen, waar geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven".

Een uitzonderlijke sportprestatie met een even uitzonderlijk doel: dát is de Roparun. 
530 kilometer non-stop hardlopen van Parijs naar Rotterdam. Met maar één doel: écht iets kunnen betekenen voor mensen met kanker.

15 april: Nanda Akkerman presenteert ‘Horizon’

 21-03-2011 23:01

nanda.jpg

Van haar website: (http://www.nandaakkerman.nl)
Nanda Akkerman brengt een frisse wind door de hedendaagse Nederlandstalige muziek. Ze zingt Nederlandse liedjes in een mix van soul, funk, pop en een vleugje reggae. Van flirt tot sleur, van blijdschap tot woede, van passie tot hoop en van twijfel tot kracht. Op vrijdag 15 april verschijnt haar debuutalbum ‘Horizon’, waarvoor ze alle nummers zelf schreef. Nanda presenteert het album die dag in De Unie in Rotterdam, samen met haar band. Op donderdag 21 april staat een Amsterdamse presentatie op het programma in NeL.

Nanda wil met haar teksten mensen raken, gevoelens oproepen, energie geven en herkenning bieden. Grote inspiratiebronnen zijn Lenette van Dongen, Esther Groenenberg en Frédérique Spigt. Muzikaal laat ze zich beïnvloeden door de muziek van Jill Scott, D'Angelo, Bob Marley en Q-Tip. Voor haar debuutalbum ‘Horizon’ schreef Nanda alle teksten zelf, met uitzondering van ‘Lief zijn’ (Lenette van Dongen) en ‘Ik hou van mij’ (Harry Jekkers). De muziek is van de hand van Nanda en producer Albert 'Rajan' Halim.
Nanda Akkerman presenteert ‘Horizon’ samen met haar band:

Vrijdag 15 april De Unie, Rotterdam (aanvang 20:00 uur)

 

Ja, ik ben fan!

cadeau van de lente

 12-03-2011 17:57

DSCN2338%20%28640x480%29.jpg

Nooit geplant, niet gekoesterd, de lente ging z'n gang.

Emancipatie?

 20-02-2011 00:01

emancipatie%2002.jpg

emancipatie%2001.jpg

Op de deuren van de toiletten van het Museum voor Schone Kunsten hangt zowel bij de dames als bij de heren het vignet baby-verschoon-ruimte.
Het is alleen een dame die bij de heren de babyboel komt doen!

Kiefer in Antwerpen

 19-02-2011 22:45

In het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen hangt een prachtige tentoonstelling van Anselm Kiefer. Kiefer zoekt net als Beuys en Armando naar de gronden van de Tweede Wereldoorlog en de plaats en de drijfveer van de mens middenin de chaos. Zwaar werk, voelbaar door het heftige materiaal gebruik. Geen penseeltje maar een plamuurmes. Geen potloodstreep maar gegoten lood. IJzer, aarde en hout zijn letterlijk toegevoegd.
Nog te bezoeken tot 27 maart.

Kiefer_lang_def_2010.jpg

http://www.antwerpen.be/eCache/ABE/80/80/323.Y29udGV4dD04MDM0MDMx.html

En daarna: garnalenkroketjes aan de Jordaenskaai

bier.jpg

dock%27s%2003.jpg

dock%27s%2001.jpg

dock%27s%2002.jpg

Ontmoeting met Sebastiaan

 08-05-2010 15:46

Sebastiaan%2001.jpg

Sebastiaan%2002.jpg

Sebastiaan kwam op mijn pad, 7 mei 2010, 17:55 uur.
Zijn web versperde mijn pad, 
of ik doorkruiste zijn pad
Er is een groot verschil tussen 4 cm en 1.72m
Toch kan een reus een dwerg niet zomaar aan de kant zetten
We hadden een goed gesprek
Over levensonderhoud en zelfredzaamheid
Over het weer en het nieuwe seizoen
Met veel insekten
Ik praatte
En hij keek
En bruut pakte ik de linkerankers van zijn web
En plakte die op een nieuwe plek
Want ik ging verder op mijn pad
En liet hem achter me

Uit eigen bak 

27-12-2009 20:36

Eindelijk begonnen met het kweken van champignons; kastanjechampignons.
Acht dagen wachten bij de verwarming, deksel op de bak,
en ondertussen checken of de schimmel niet boven de aarde komt,

champ%2004.jpg
de laag met champignonmycelium geënte compost

champ%2002.jpg
de dekaarde staat 0,25 liter water op te nemen

champ%2001.jpg
Alle aarde in de bak gestort

champ%2003.jpg
tot 4 januari checken op schimmel die stiekem boven de aarde uitkomt
meteen de kop indrukken en zand erover!

Sneeuw

 20-12-2009 16:57

het heeft gesneeuwd
alles is wit
en iemand een sneeuwpopje op de auto gezet

sneeuwpopje%2003.jpg

Mijn vriend heeft een ritssluiting

 20-12-2009 16:19

Een nieuwe heup voor Kees, dus leren lopen, oefeningen doen, pijnstillers slikken, steunkous aan, uit, aan, afknippen. Maar ook een streep onder niet goed uit de voeten kunnen en pijn lijden en een nieuwe start voor het nieuwe jaar voorbereiden.
En ik oefen in mijn nieuwe rol van bewegingscoach.

20-12-2009%2006.jpg

Winterslaap

 30-11-2009 03:03

Volgens het weerbericht zal de vorst niet alleen aan de grond zijn maar ook op 1,5 meter hoog – meetpunthoogte. Sinterklaas rijdt over de daken, de maan schijnt door de bomen en de pakjespiet werkt naar zijn jaarlijkse hoogte punt. Het is onvermijdelijk winter.

Nog even afscheid van de laatste roos
Nog een keer dubben bij de appel die nog aan de boom hangt
De andere appel ligt aangegeten op de grond

appel.jpg

roos.jpg

oppe%20appel.jpg

Distelvlinder

 15-07-2009 12:37

vlinder.jpg

Hoera een distelvlinder op de butleia!

Kyteman

 12-07-2009 22:55

Een concert van Kyteman is een feestje met koude rillingen, is uit je dak gaan, is een energiebom, is een mix en een verzameling van Yusuf Lateef tot hiphop. Gezien en gehoord op North Sea Jazz.

kyteman%2002.jpg Kyteman%2001.jpg

http://www.kyteman.com/
http://www.myspace.com/kyteman

Metropolis 2009 

05-07-2009 21:14

De 21ste editie van Metropolis zit erop! 
Veel donderwolken dreigden, maar er viel geen druppel viel echt.
Nieuwe favoriet: The Asteroids Galaxy Tour
Trots van Het Oude Westen: Winne
De sfeer was relaxed, de een had z'n hanekam extra hoog opgezet en nieuwe kleur gegeven, de ander kwam in z'n oude joggingbroek. Alle bloedgroepen van emo tot punk, van gothic tot alto. mooi en lelijk beleefden met elkaar een mooi festival.

asteroids.jpg
The Asteroids Galaxy Tour
http://www.theasteroidsgalaxytour.com/

winne.jpg
Winne
http://www.myspace.com/winne1

relaxed%2002.jpg relaxed%2003.jpg relexed%2001.jpg

Ruimzicht

 19-04-2009 12:13

Vannacht sliep ik in mijn oude middelbare school. Toen Ruimzicht, nu Hotel Villa Ruimzicht.
Toen een combinatie van gebrek aan vrijheid en werken aan mijn toekomst, al wist ik niet wat ik later worden moest. Nu aangeprezen met de slogan Historisch Genieten.
Gelukkig stond mijn bed niet in het biologielokaal van de angstaanjagende mevrouw Mansje Dirkzwager, die spugend vertelde wat meisjes eigenlijk bedoelen met hun blauwe oogschaduw en hun rode lippen. Het stoplichtmodel om het leerlingenverkeer over de trap te reguleren was verdwenen. En ook Karel Broers de scheikundeleraar kwam niet langs, slaand met zijn stok naar alles en iedereen op zijn pad. Ik denk aan de grap van Henk den Breeijen, leraar natuurkunde. Weet je waarom een stofzuiger geluid maakt? Anders denken vrouwen dat ie het niet doet. Ik voelde aan het gras van de softbalwedstrijden, dat voelde nog als vanouds en omarmde de bruine beuk uit 1770. Nog maar heel even geleden was ik een meisje van 16.

ruimzicht%2001.jpg ruimzicht%2002.jpg ruimzicht%2003.jpg ruimzicht%2004.jpg

De lente komt er aan!

 22-02-2009 18:04

lente.jpg

Let us pick ourselves up, dust ourselves down and remake America

Let us pick ourselves up, dust ourselves down and remake America 20-01-2009 22:13

In het WMDC gaat iedereen staan als de nieuwe president wordt aangekondigd op het beeldscherm. Ik voel me een beetje ongemakkelijk, maar tranen schieten in m'n ogen als het gejuich van 2 miljoen mensen in Washington en het gejuich van 80 mensen in Rotterdam zich vermengen.
Ik vraag aan meneer Rodriguez, die jaren een reisbureau had op de Nieuwe Binnenweg, wat hem zo blij maakt. Hij heeft het over hoop en kracht en energie. Hij reisde als jongeman over de wereldzeeen. Maar een bezoek aan een cafe in het land van ongekende mogelijkheden zat er niet in. Keer op keer werd hij vanwege zijn huidskleur zonder pardon buiten de deur gezet. Nu staat er een uitroepteken achter die gestreden strijd.
Vol verwachting klopt ieders hart. Hoe gaat Barack Obama zorgen voor werkgelegenheid, hoe realiseert hij de onderwijshervormingen die hij beloofd heeft, hoe gaat zijn klimaatplan eruit zien, hoe gaat hij een ziektekostenverzekering voor alle Amerikanen betalen zonder de belastingen te verhogen, hoe beeindigt hij de oorlogen in Afghanistan en Irak en hoe realiseert hij de sluiting van Guantanomo Bay.
En toch, vol oprechte verwachting klopt mijn hart.

barack%20obama.jpg

Achterhoek; hoe ver nog en hoe lang nog?

12-01-2009 13:11

achterhoek.jpg

Schiedam, Broersvest, maandagochtend 12 januari 11:05 uur

Charlie Dee's tribute to Joni Mitchell

 11-01-2009 19:54

Charlie Dee zong de sterren van de hemel en de tranen uit je hart.
Het toetje bestond onder andere uit River.
Wat een prachtig concert, alle lof voor de invallende gitarist en de toetsenist.
En de muziek van Charles Mingus, voorzien van tekst door Joni Mitchell swingt echt alle pannen uit.
Luisteren! http://www.myspace.com/hellocharliedee
charlie%20dee.jpg

http://www.theaterwalhalla.nl/:
Joni Mitchell (1943) geldt als één van de meest invloedrijke singer-songwriters van de laatste decennia. Zij speelde met grootheden als James Taylor en Wayne Shorter en schreef klassiekers als Both Sides Now, en Big Yellow Taxi. Charlie Dée (1977) is een rising star in Nederland. In 2006 debuteerde ze met Where Do Girls Come From en vorig jaar volgde de cd Love Your Life deze alweer snel op.
Charlie Dée is 17 als ze van haar eerste grote liefde een cassettebandje krijgt met daarop vier liedjes van Joni Mitchell. De songwriter Charlie Dée is dan geboren. Ze herkent de melancholie en de eenzaamheid in de stem van de Canadese, waardoor ze wordt aangesproken om zelf te gaan schrijven. Liefde, in al zijn verschijningen, wordt de rode draad in het werk van Charlie Dée, zoals die dat ook is bij Joni Mitchell. 
Omringd door haar eigen band vertelt ze haar levensverhaal door de liedjes van Joni Mitchell. De multi-instrumentalisten Martijn van Agt, Chris Grem, Joeri Rook en Johan Hendrikse begeleiden haar in de blues van de liefde maar ook in de volle pracht ervan. Charlie geeft een intieme, swingende, bruisende blik op haar leven aan de hand van de vrouw die haar één keer raakte en daarna nooit meer losliet. “Love is touching souls, well surely you touched mine.” 

2008-2009

 01-01-2009 23:45

oud%20en%20nieuw.jpg

In goed Swahili: Furahifu Mwaka Mpya!

Reizen verbreedt je horizon

 16-11-2008 16:32

Peter Paul de Vries, oud-drecteur van de Vereniging van Effectenbezitters, reisde eens naar Zuid-Afrika. In het AD van zaterdag 15 november 2008 vertelt hij daarover: 'In Kaapstad nam een taxichauffeur, die afkomstig was uit de townships, ons mee naar zijn huis. Het is schrijnend om de buurt daar te zien. Het gekke is dat hij wel een laptop had en aan het sparen was voor een Mercedes.'

Ooit bedacht, Peter Paul de Vries, dat jouw maatstaf niet de norm voor de rest van de wereld is?

Vol verwachting klopt mijn hart

 12-11-2008 23:55

Zelhem, november 1970. Ik sta met vriendinnetjes achter het noodlokaal van groep 4, toen nog de tweede klas, van de Jan Ligthartschool. Ria Heinen, de dochter van de schilder, vertelt dat Sinterklaas niet echt bestaat. Sinterklaas is volgens haar gewoon meneer Vleming, de kruidenier en de vader van Martin. Mijn mond valt open. Hoe is het mogelijk. Hoe komt dan die wasmand met cadeautjes op de stoep net als mijn vader even naar de schuur is, als Sinterklaas niet bestaat? Hoe komen dan die ingepakte broodkorstjes tussen de cadeautjes met een plaaggedicht voor mijn broertje Karel? Sinterklaas weet wat ik nodig heb; nog meer boeken. En tussen de chocoladeletters zit altijd een M. En dat blije gevoel, als Sinterklaas op z’n paard het dorp door rijdt naar het gemeentehuis, en het grote welkom dat de Sint dan krijgt van de burgemeester. Ik weet eigenlijk meteen dat Ria gelijk heeft. Maar wat een verraad! Sinterklaas, de man van wie ik hou, bestaat niet! Ik viel met een harde klap van mijn geloof. En de vriendschap tussen Ria en mij was over!
En toen zag ik ook al die dingen die ik eigenlijk altijd al gezien had die niet klopten. Twee Sinterklazen in een straat! Gekke grijze vaderbroekspijpen die onder de tabberd uitsteken! En die rare Sinterklaas, met die ontzettend paarse neus, wie was dat eigenlijk?

Rotterdam, november 2008. Nog drie nachtjes slapen en Sinterklaas komt met pieten en pakjes aan op het Leuvehoofd. En als hij volgende week langs rijdt op Amerigo, heb ik weer rode wangen en een kloppend hart!
We willen eigenlijk allemaal een goed mens zijn en daarom vinden we hulpmiddelen uit die ons kunnen helpen. We bedenken met elkaar een man met een mijter en een dik boek waarin alle mensen van de wereld staan met hun goede en slechte daden. En met zijn leesbril op het puntje van zijn neus laten we hem aan ons vertellen wat er geschreven staat. Hij moet ons daarbij streng aankijken en ons laten beloven de bittere broodkorstjes op te eten en niet met de deuren te slaan. En een ding is zeker: wie zoet is krijgt lekkers wie stout is de roe!

SINTERKLAAS12.jpg

Glip in de kop

 12-10-2008 20:16

Aan de andere kant van het land woont een man
die net als ik viel met z'n step
op vijfjarige leeftijd.
Het litteken is onuitwisbaar;
voor altijd een glip in de kop.

Die man uit het oosten is Dick Schluter 
en hij schreef:

Glip in de kop

Achter de IJssel
gaan ramen en deuren 
los.

Rechts van de Regge
trekken mensen
zich andersom aan.

Links van de Dinkel
schep je soep
met een sleef.

Ik heb
een glip
in de kop.

North Sea Jazz

13-07-2008 23:03

Dweezil-Zappa-Zappa-Plays-Zappa-427111.jpgVol verwachting klopt mijn hart, wie gaat het raken op North Sea Jazz?
Het was niet Dweezil Zappa, die goeie muzikanten om zich heen had verzameld, maar zelf nauwelijks een plek in nam op het podium
Het was ook niet Phil Woods, wellicht vanwege mijn eigen ongeduld
Het was ook niet Joe Jackson, die 54 is en er volgens mijn buren tijdens het concert oud uit ziet voor iemand van 62 
En het was ook niet Gnarls Barkley met zijn enorme lichaam en scherpe stem
Het was ook niet The Mars Volta, waar je haar van gaat wapperen door de snoeiharde muur van geluid die op je af komt.
Het was Youssou N'Dour die overtuigde met zijn band. Een feest van ritme, de lol om muziek te maken spatte er van af en zijn nummer waarin hij niet zong over de armoede, HIV en oorlog in Afrika maar over de kracht van Afrika was meer dan raak!

nsj.jpg

North Sea Jazz over Youssou N'Dour

Hoewel zijn roots liggen in de traditionele klanken van zijn geboorteland Senegal, heeft Youssou N'Dour altijd gezocht naar nieuwe vormen van expressie. Dat maakt hem tot één van de interessantste artiesten uit West-Afrika, die niet alleen mooie gepassioneerde muziek weet te maken maar ook verantwoordelijk is voor diepe, gevoelige teksten in het Frans, Engels of het Senegalese Woolof. N'Dour dankt zijn eerste bekendheid aan zijn opzienbarende optreden in het voorprogramma van de Peter Gabriel Tour in 1987. Peter Gabriel nodigde de zanger ook uit voor een duet op het album So, het nummer In Your Eyes. Pas een echt groot publiek wist hij te bereiken met het nummer 7 Seconds, het sfeervolle duet met de Zweedse Neneh Cherry. Dit succes baande de weg voor de (her)ontdekking van zijn eerder gemaakte muziek. De in Dakar geboren muzikant wordt in eigen land ook wel de ´koning van de mbalax´ genoemd, wat slaat op zijn muziekstijl: een amalgaam van traditionele Senegalese ritmes vermengd met jazz, pop en Caribische ritmes. In 2005 kreeg hij een Grammy voor het album Egypt en het recente Rokku Mi Rokka prijkte in de Rolling Stone Top 50 van albums van het jaar 2007.

Metropolis 20 jaar

06-07-2008 13:59

Op zondag 6 juli was er voo de 20ste Metroplis . En het AD schreef: 'Metropolis jubileert met droomeditie.'

Mijn favorieten: Friska Viljor, Emmy the Great, Murder By Death, Jeremy's

Friska%20Viljor%2001.jpg
Friska%20Viljor%2003.jpg
Friska%20Viljor%2004.jpg
Murder%20by%20Death%2001.jpg

Holly Golightly in Ekko

 21-04-2008 09:14

Ze speelden niet de sterren van de hemel, maar wel met veel onderkoelde humor.
Daarna de wereld besproken met Leendert, Ingrid, Martin en Kees, de zware last van stadsdelen en deelgemeentes en de aantrekkelijkheid en de breekbaarheid van de echte grote stad.

Holly%20Golightly.jpg Holly%20Golightly%2002.jpg

http://www.hollygolightly.com/

Rondje Centrum

 29-03-2008 17:52

Met Kees loop ik nog even naar Wah Nam Hong op de West Kruiskade
Op het Toni Koopmanplein danst een Turks bruidspaar op live-muziek, de gasten sluiten aan
Het eerste Venezia-ijsje van 2008 moet vandaag gegeten worden, Venezia is al 2 weken open
Jan Siebelink signeert bij Van Gennep

Wah Nam Hong heeft een nieuw merk in huis: Mama Sita, o.a. noodles en marinades. Op het boodschappenlijstje staan alleen maar pepertjes, maar de mini-aubergines (zo groot als doperwtjes) gaan ook mee naar huis en en een hele verzameling noodles.

Op het Koopmanplein drijven twee davuls (grote trommels met twee vellen) het ritme op terwijl de zurna (een soort eenvoudige hobo met dubbel riet) de melodie kleurt. Mooi vind ik de combinatie van prachtige meiden met prachtige jurken met lange splitten en 'de vrouwen uit het dorp' met hoofddoek en lange jas.
trouwen%20op%20het%20Koopmanplein%2001.jpg trouwen%20op%20het%20Koopmanplein%2002.jpg trouwen%20op%20het%20Koopmanplein%2003.jpg

Toen ik 17 was werkte ik in de bieb van Zelhem. Daar kwam de toen beginnende schrijver Jan Siebelink een lezing houden over ‘De herfst zal schitterend zijn” Ik was behoorlijk fan en zette drie van zijn boeken op mijn lijst. En nu heb ik een gesigneerd exemplaar van de herfst!

Van wie is Kosovo eigenlijk?

 24-02-2008 19:08

Zo'n vijfhonderd mensen protesteerden op zondag 24 februari op het Plein in Den Haag en riepen de Nederlandse regering op Kosovo niet te erkennen als onafhankelijke staat. 

protest%2001.jpg
"Kosovo je nase" - Kosovo is van ons.
Deze jongens waarschuwen mij dat Nederland over vijftig jaar niet meer van de Nederlanders is. De Marokkanen en de Turken krijgen veel meer kinderen dan de Nederlanders. Waarom laten wij ons overheersen, is hun vraag. De 'winst' van de Albanese Kosovaren op de Serviers leidt blijkbaar tot deze vergelijking.

protest%2007.jpg
De Orthodoxe kerk bepaalt een belangrijk deel van de Servische identiteit. Demonstranten liepen met grote kruizen, droegen forse kruizen om hun nek, hadden afbeeldingen van heiligen onder hun arm en er werd gebeden.

protest%2002.jpg
Natuurlijk werd er gevolksdanst.

protest%2006.jpg 
Niet alleen een protest tegen de onafhankelijkheidsverklaring maar ook tegen de EU.

protest%2008.jpg 
De Servische glorietijd is geëindigd in een nederlaag tegen de Turken bij Kosovo Polje (het Merelveld) op 28 juni 1389. De klaprozen die het Merelveld, even ten oosten van het huidige Pristina, elke zomer rood kleuren, groeien uit het bloed van de Servische helden. Kosovo Polje ligt in het kersvers onafhankelijke Kosovo; de rustplaats van de Servische helden is in 'vreemde' handen gevallen.

protest%2004.jpg protest%2005.jpg
Willem van Oranje kijkt toe op de protesterende Serviers.

protest%2003.jpg
De grens van het onafhankelijke Kosovo sluit Albanezen en Serviers op in een land en conserveert daarmee het conflict. Ten noorden van Mitrovica wonen Serviers (ongeveer 9% van de bevolking), ten zuiden Albanezen (ongeveer 91% van de bevolking). De rivier de Ibar scheidt de twee bevolkingsgroepen. De Ibar kleurde in de geschiedenis al eerder rood, net als de andere grensrivieren in voormalig Joegoslavie.

Goed begin van de dag met een foto van Rommert

Goed begin van de dag met een foto van Rommert 15-11-2007 09:12

boonstra_r.jpg Zo stel ik me ongeveer de behuizing van een luxe muis voor. Op zolder heeft hij een oud boek gevonden en daar een opening in geknaagd. Als professionele kraker heeft hij wat barricades aangebracht, zodat het boek niet door de eigenaar plots dichtgeklapt kan worden. De familie muis stelt prijs op veiligheid! De inrichting is nog sober. Zelfs een trap ontbreekt.
Ik herinner me van tv een leuke dialoog tussen twee Amerikanen die inmiddels heel luxe leven, maar tegen elkaar opscheppen hoe arm ze vroeger waren.
"Wij hadden vroeger niet eens verwarming in ons zwembad."
Zegt de ander: "Wij hadden niet eens een zwembad, wij moesten in de tuin spelen".
"Wij hadden niet eens een tuin, we moesten op zolder spelen."
"Wij hadden niet eens een zolder, wij moesten in de zitkamer spelen."
"Wij mochten niet eens spelen, wij moesten stil op een stoel zitten."
"Wij hadden niet eens stoelen, wij moesten op de vloer zitten."
"Wij hadden niet eens een vloer om op te zitten, wij moesten aan de muren hangen."
Dat kan hiernaast ook. De muren zijn echter bladzijden uit een open boek, gefotografeerd door Rommert Boonstra (1942). Hij exposeert binnenkort bij Noorderlicht Fotogalerie in Groningen. www.noorderlicht.com

Benno Tutein Nolthenius

De herfst is begonnen met een regenboog!

 11-11-2007 21:07

Vandaag de eerste proefrit gemaakt met de nieuwe Vito,
een regenboog was de beloning!

regenboog.jpg

Het terras van Donner

18-08-2007 15:00

Het boekenparadijs heeft er een verleiding bij. 
Geweldig uitzicht, fijne ligstoelen, lekkere keuken.
Goede troost voor wie net terug is van vakantie en in de regen moest wachten op tram 4 naar huis.

donner 01.jpg
donner 02.jpg
donner 03.jpg

North Sea Jazz: meer dan een mens aan kan

 16-07-2007 00:14

Zondagnacht, na twee dagen North Sea Jazz, zit ik vol met muziek. Alle zintuigen hebben hun uiterste best gedaan. Nort Sea Jazz biedt meer dan een mens aan kan, en dat is een van z'n beste eigenschappen.

De toppertjes?
India Arie; wat een heftige persoonlijkheid; wat een performance, en wat een prachtig duet met Raul Midon
Jamie Cullum; gek ventje, staat bovenop de vleugel, ontroerende gebeurtenis 
Frederik Koster Quartet; zoektocht met bas, verlossing door drummer
Chano Domiguez; Jazz met flamenco, ritmesectie met voetenwerk, heftige hartstocht

De tegenstellingen?
Sly Stone en The Family Stone; de familie zo groovend en swingend, Sly zo'n domper
Fanfare Ciocarlia en Micha Mengelberg; uitbundigheid met tuba's en ingetogenheid in een nieuw pak
De dwarsfluit van het Ketil Bjornstad Quartet en de dwarsfluit van India Arie; een dichtgesmeerd saai sprookje en een betoverende prinses.

Ken je die van Amy Winehouse die al in het vliegtuig zat?
Ze kwam niet.

Indie Arie 02.jpg

Indie Arie 01.jpg

Jamie Cullum 01.jpg


Misha Mengelberg.jpg

Chano Dominguez 01.jpg

Metropolis 2007

 01-07-2007 21:51

Zondag 1 juli; Zuiderpark; The Best You've Never Heard Of.

metropolis 04.jpg metropolis 03.jpg
Het meest relaxte festival van Nederland
metropolis 01.jpg
Zonder regen!
the madd.jpg
Genieten van The Madd op de Oogst Stage
Blanche.jpg
Blanche, de leukste band van 2007
metropolis 02.jpg
en dit is m'n broer

Maatwerk

Maatwerk 28-04-2007 14:19

Theater Maatwerk speelt 'Voorbijgangers' op het Schouwburgplein.
Mooie beelden, en hartverwarmend spel.

Ergens op een treinstation
Wachten reizigers op een trein die nooit zal komen
Zoals de man met zijn bos
of de blinde vrouw
en de man met twee gedachten
De website van Maatwerk

voorbijgangersposter.jpg
maatwerk 01.jpg maatwerk 02.jpgmaatwerk 03.jpg

Meetpunt 34

Meetpunt 34 25-04-2007 13:23

Sinds woensdag 25 april woon ik bij meetpunt 34, een zilveren knoop in de grond tussen de tegels waar meetpunt op staat, met de '34' in paars erbij gespoten.
Wat is het?
- een aankondiging van de komst van aliens?
- hier moet de Nieuwe Binnenweg opgemeten weten
- een aanwijzing voor de politie-helicopter?

meetpunt.jpg

Babs

Babs 20-04-2007 15:52

Christoffel en Mieke zijn getrouwd, en ik mocht hun Babs zijn, bijzonder ambtenaar burgerlijke stand.

babs.jpg

Henk

Henk 15-04-2007 18:11

Geen vijver,
en toch woont Henk in mijn tuin.

henk.jpg

1ste Paasdag

1ste Paasdag 08-04-2007 17:30

Een met liefde gebakken ei
Een blauwe lentelucht
en 'Het Marokkanendrama' van Fleur Jurgens

8 april ei.jpg

8 april blauwe lucht.jpg

8 april het marokkanendrama.jpg

Hoe kan mevrouw Jurgens iets zinnigs zeggen zonder een doelgroeper gesproken te hebben. 
En is er vervolgens nog hoop in de duisternis? 
En is het een puur Amsterdams verhaal of kan een Rotterdammer er ook iets mee aanvangen.
Fleur Jurgens laat de professioneel betrokkenen aan het woord. Een leraar van een VMBO, een jongerenwerker, een bestuurder van een stadsdeel, een agent van politie. Veel inzichten passeren de revue zonder dat de waarheid geclaimd wordt. Het is het verslag van een zoektocht naar een uitweg uit het drama. 
Mijn opvatting dat je altijd veel moet verwachten van jongeren en veel moet eisen wordt bevestigd in de epiloog: "Het wordt tijd Marokkaaanse jongens en hun ouders serieus te nemen: beoordeel hen op hun keuzes, daden en prestaties,...". Gereedschap voor de Marokkaanse jongens om te ontsnappen uit "De Maagdenkooi" (Ayaan Hirsi Ali, geschreven over vrouwen en meisjes, maar net zo geledend voor mannen en jongens) zijn vrije, individuele keuze en verantwoordelijkheid. Waar de druk van de familie, de stam en de gemeenschap zwaarder wegen dan het individu blijft volwaardig meedoen in de Nederlandse samenleving een drama.

Tinariwen

Tinariwen 03-04-2007 19:40

Rechtsreeks uit de dessert. 
Toearegs uit Mali. 
Woestijnrock? 
Zandsurfing? 
Een verre verre neef van Lou Reed? 
Tinariwen!

tinariwen.jpg

Hartverwarmend en hypnotiserend. 
De verrassing van de maand!
Rocken in een djelabba is een kunst. De dubbele mannenjurken die deze Toearegs uit Mali dragen vragen, een uitgekiende bewegingstaal. Zingen door een indigo-woestijnsluier scoort wat betreft visuele expressie niet zo hoog maar staat stevig wat betreft geluid. Mijn broer hoorde een groep meisjes hunkerend praten over de sexy stukjes onderarm van de bassist. Een tijdlang het enige zichtbare stukje mensenvlees. Sprookjesprinsen uit een Afrikaanse 1000-en-1-nacht en 1 prinses. De prinses mocht haar hoge woestijnjodel in elk nummer laten horen, de volgende keer mag ze van mij ook minstens 1 nummer solo.

Uit de Volkskrant van 30 maart 2007
De Toeareg-band Tinariwen uit Mali maakt muziek waarin een diep mysterie schuilt. De wereld maakt nu pas kennis met de groep. �Pas in vredestijd kon Tinariwen zich echt ontwikkelen.�

Als Ibrahim Ag Alhabib �s nachts de stilte van de woestijn opzoekt, en zijn Toeareg-kamp achter zich laat, is het alsof in zijn hoofd een radiozender wordt afgestemd op de eeuwigdurende uitzending van de djinns. De geesten van zijn voorvaderen dwarrelen voorbij op de Sahara-wind, ritselen in zijn oren.

De djinns fluisteren hem in over leven en dood, de spirituele wereld, de toekomst van het volk van de Kel Tamasheq, �zij die het Tamasheq spreken�. In de wind hoort hij een kleine melodie.

Dan plugt Ag Alhabib zijn elektrische gitaar in zijn versterker op batterijen en scheurt hij de woestijnnacht open. Een donkere bluesdreun in een spetterende overdrive. Ag Alhabib componeert. Zelf zegt hij: �Ik zend het signaal uit.�

De muziek van de Malinese Toeareg-band Tinariwen is niet van deze wereld, probeert Ag Alhabib maar uit te leggen, en om eerlijk te zijn, zo klinkt die ook niet. De luie zang van Ag Alhabib � alsof hij net wakker is geworden met een rauwe strot van het woestijnstof � is dreinend, Arabisch-hypnotiserend. De gitaarpartijen zijn scherp en repetitief, ruige bluesschema�s die het keiharde leven van het nomadenvolk verklanken, solo�s die onherroepelijk richting trance tokkelen. Ergens achter dit bandgeluid hululeert een schelle vrouwenstem.

Er schuilt een diep mysterie in deze muziek, natuurlijk omdat de luisteraar in eerste instantie niet begrijpt hoe die Jimi Hendrix-gitaren bij de trommelritmes van die gesluierde nomaden terecht zijn gekomen, maar ook omdat in de hersenen, al verstaan die het Tamasheq niet, een soort woestijn-bewustzijn ontwaakt. Alsof de luisteraar begrijpt wat de djinns Ag Alhabib hebben toevertrouwd tijdens een van die nachten. Robert Plant, zanger van rockband Led Zeppelin en vroege ontdekker van Tinariwen, zei het eens mooi: �Tinariwen klinkt als de echo van een emmer die in een diepe put valt.�

Ibrahim Ag Alhabib is met gevolg vanuit de Malinese Udalan-steppe in de zuidelijke Sahara afgereisd naar Parijs om zaken te regelen. De pas verschenen cd Aman Iman (water is leven) begint op te vallen, wordt hier en daar een meesterwerk genoemd, en dit plotselinge enthousiasme moet worden gekanaliseerd. Contracten moeten getekend, optredens geregeld, want de wereld moet nu maar eens echt kennismaken met dit wonder uit het tentenkamp even buiten de stoffige stad Kidal. 
Het wonder wil ook wel praten over het raadsel van de scheurende Saharagitaren, en dat moet vandaag dan gebeuren in een kantoorkamer van een Parijse platendistributeur, die voor even doorgaat voor Toeareg-tent. Kinderen kruipen over de vloer, moeders moederen erachteraan, drie kettingrokende bandleden buigen zich over een auto-magazine (een special over fourwheeldrives). Verstopt achter dit alles en onder een ijle sigarettenwolk ligt in een hoek van de kamer het tanige lijf van Ibrahim Ag Alhabib.

Kantoormeubilair is aan hem niet besteed maar vooruit, als de journalist zich op zijn hurken voorstelt, komt Ag Alhabib overeind en hijst zich op een bureaustoel met piepende wieltjes. Vermoeide ogen, gelooide kop, fluisterzachte stem die de wonderlijkste taal op aarde spreekt. Het Tamasheq wordt vertaald naar deels Arabisch, deels Frans, en dan het Engels. Gelukkig hebben we alle tijd. Die gitaren? Een lang verhaal.
Toen Ibrahim Ag Alhabib vier jaar oud was, in 1963, werd zijn vader vermoord door het Malinese leger. De Toeareg � een Berbers nomadenvolk met een leefgebied van Libi� en zuidelijk Algerije tot Niger en Mali, dus de Sahara en de Sahel � hadden politieke autonomie ge�ist in het noordoosten van Mali, en die eis werd met een massale moordpartij de kop ingedrukt.

Mali was in 1960 onafhankelijk geworden van koloniaal Frankrijk, en wenste geen gebieden in te leveren. Honderden Toeareg vonden de dood, veestapels werden afgeslacht.

De Toeareg trokken zich terug uit de bewoonde gebieden waar zij destijds waren neergestreken, en pakten zelf de wapens op in de omgeving waar zij onverslaanbaar waren: de woestijn. Ibrahim vertrok met zijn oma te voet naar Algerij. Daar groeide hij op, in kampen voor de Toeareg die de opstand in Mali waren ontvlucht, als een �wraakzuchtige weesjongen�, zegt hij zelf.

Op een tweedehands markt, kocht Ibrahim eind jaren zeventig een elektrische gitaar, simpelweg omdat dat ding daar te koop was. Vreemd instrument, vond hij. Interessant wel. Westerse muziek zei hem niets, al had hij weleens iets van Hendrix gehoord op een bobbelige cassette. �Ik kende niets. Ik had heel vaag gehoord van Elvis.�
De elektrische gitaar werd onderzocht, een eerste akkoord ontdekt, en een tweede. Een oud versterkertje aangeschaft met een verrotte luidspreker, die alle noten gegarandeerd krakend en rauw uitspoog. Zo vond Ag Alhabib op eigen houtje �de scheurende gitaar� uit. Hij raakte vertrouwd met dat geluid. �Ik leerde hoe ik met mijn duim een drone kon spelen, een trance-achtig ritme, zoals de Toeareg dat in de traditionele muziek met de handen klapten. Daaroverheen speelde ik met de andere snaren oude Toeareg-melodie�n. Mijn vrienden en ik luisterden alleen naar deze oude muziek van ons volk. Rockmuziek was heel ver weg. Maar omdat de gitaren elektrisch versterkt werden, begon het voor westerse luisteraars misschien zo te klinken.�

In 1979 vormde Ag Alhabib de band Tinariwen met zijn vriend Alhassane Ag Touhami. De traditionele liederen maakten plaats voor eigen materiaal, met eigen teksten over de opstand, de bedreigde cultuur en de Toeareg in ballingschap. In dezelfde tijd vond de Libische kolonel Khadaffi dat hij moest werken aan zijn ideaal van een onafhankelijke Noord-Afrikaanse Berberstaat, en de Toeareg kwamen hem daarbij van pas. Hij erkende hun claims op autonomie, en bood hen in Libi� militaire trainingskampen aan.

Ag Alhabib en Ag Touhami meldden zich voor de gewapende strijd. Intussen gingen zij door in de muziek, ze kregen van het bevrijdingsleger zelfs een bescheiden oefenruimte. Tinariwen verscheen op cassettes, en die sloegen aan bij jonge Toeareg-rebellen in de regio. De opzwepende gitaardreunen met politieke lading werden olie op het vuur van de revolutie. In een aantal landen werd de rebellenmuziek verboden, omdat die aanzette tot gewelddadigheden van de Toeareg-minderheid. In Mali was het in het bezit hebben van een Tinariwen-cassette goed voor langdurige opsluiting.

In 1990 brak de tweede Toeareg-opstand uit in Mali, en de rebellen van Tinariwen gingen zuidwaarts. Ag Alhabib werd chauffeur van de belangrijkste rebellenleider in de Malinese woestijn, zijn vrienden van Tinariwen trokken mee. In deze jaren ontstond het mythische beeld van de band, dat jonge Toeareg van toen voor altijd voor ogen zal blijven staan: Tinariwen achter in de laadbak van een Toyota 4WD, razend door de woestijn, de kalasjnikovs in de aanslag, de gitaren op de rug.

Het beeld klopt, zegt Ag Alhabib, maar maak daarbij geen romantische illusies. Het was een verschrikkelijke tijd. De groep viel konvooien aan, overviel checkpoints, schoot met scherp, kwam zelf onder vuur. Bandleden raakten zwaar gehavend, de littekens van de kogelgaten werden ontelbaar. �s Nachts in de woestijn werden de gitaren weer ingeplugd. Een onmogelijke rock �n� roll, en zo voelde Ag Alhabib dat ook. Hij merkte dat de greep op het geweer begon te verslappen. �Ik was een dichter. Geen strijder.�
In 1992 kreeg de dichter zijn kans. De revolte werd opgeschort, Mali ging met de rebellen in onderhandeling. In relatieve rust streek de Tinariwen-clan weer neer in de oude gebieden, bij de oostelijke stad Kidal. Hier begon �leven twee�, zoals Ag Alhabib het ziet. �Voor het eerst voelde ik mij bevrijd. Vrij om te zingen waarover ik wilde. In de rebellentijd maakte ik muziek in de ketenen van de omstandigheden. Als ik zong over de liefde, over de schoonheid van de woestijn, ging het uiteindelijk over zelfbeschikking, over trots. Over het recht van de Toeareg op die schoonheid. Het werd altijd politiek. In de vredestijd kon Tinariwen zich echt ontwikkelen.�

Tinariwen raakte ook letterlijk bevrijd. De band werd legaal. Kon platen opnemen, distributie van cassettes verliep niet meer via oude smokkelroutes. De reputatie van de band groeide, optredens volgden op evenementen als het Festival au D�sert in Essakane, bij Timboektoe. In 2004 werd de plaat Amassakoul uitgebracht in het Westen, en de Toeareg kregen zelfs internationale bekendheid. Tinariwen ging bescheiden op tournee door Europa en de VS: rebellen in het vliegtuig, de gitaren in de bagageruimte. �De wereld werd een podium�, zegt Ag Alhabib. �Het contrast met mijn eerste leven kon niet groter zijn.�

Vorig jaar trok Tinariwen zich terug in een studio in de Malinese hoodstad Bamako, thuisstad van de gewezen aartsvijanden van het zwarte Bambara-volk. In vijf dagen, voor Tinariwen een ongekend lange tijd voor plaatopnamen, werd Aman Iman opgenomen, �water is leven�.

Het meesterwerk dus. Twaalf afgemeten nummers die volgens Ag Alhabib staan voor bijna dertig jaar Tinariwen. �Onze eerste nummers op cassette waren eindeloze jamsessies. Een nummer ontstond zoals een foto in een chemisch bad. Ik speelde een gitaarlijn die ik had bedacht, een ander gaf antwoord. De melodie�n buitelden over elkaar heen, soms dertig minuten lang. Op deze plaat zijn een paar van de sterkste stukken uit die tijd tot echte nummers gemaakt.� Waarbij de ruige gitaartrance wordt afgewisseld met traditionele Toearegliederen, en hemelse lofzangen op de mystiek van de woestijn. De harde schoonheid van het landschap, maar ook de droogte. �Het water uit de titel symboliseert het leven, de stroom�, zegt Ag Alhabib. �En natuurlijk de onafhankelijkheid. Voor de Toeareg is het water essentieel voor het bestaan op aarde, en dus voor het voortbestaan van een eeuwenoude cultuur. De laatste jaren gaat het goed, er zijn goede regentijden geweest. Maar als het een jaar slecht regent, is de hele maatschappij in crisis.� 
In crisistijden kunnen oude conflicten weer oplaaien, zegt hij, en daarvan zijn de Toeareg zich bewust. In 2006 ging het weer even mis in Mali, toen een groep Toeareg uit Kidal een legerbarak aanviel, om zich daarna weer terug te trekken in de woestijn. �De laatste opstand was geboren uit frustratie. We leven in een situatie die niet als vrede en niet als oorlog kan worden uitgelegd. Het is aan de overheid de beloftes die zijn gemaakt bij de vredesbesprekingen, uit te voeren�, zegt de oud-rebel.

Zelf zal hij de wapens niet snel meer oppakken. Maar muzikaal zal hij een factor blijven in de strijd. In het nummer Tamatant Tilay op Aman Iman klinkt het uitgesproken dreigend: �De dood is hier, de dagen zijn geteld. Als de dood komt, zijn er geen oplossingen meer. Laat het bloed koken in de aderen. Als de dag aanbreekt, pakken we de wapens op en beklimmen we de heuvels.�

�Een nummer dat is geschreven net na de oprichting van Tinariwen�, zegt Ag Alhabib. Met een glimlach: �Je moet je afkomst in ere houden.� Evengoed wordt op de laatste plaat ook de Toeareg een spiegel voorgehouden, zoals in het nummer Matadjem Yinmixan: �Waarom deze onderlinge haat, die wordt overgebracht op onze kinderen? De wereld kijkt naar ons, maar begrijpt ons niet. Jij, die geen Arabier bent, en geen westerling, jouw geloof in de stammen verblindt je voor de waarheid.�

Een nummer dat volgens Ag Alhabib Toeareg oproept stammenstrijd op te geven en de uitdagingen van de moderne wereld aan te gaan. In een ander lied zingt hij over een Toeareg die in de schaduw van een boom ligt te bellen met een satelliettelefoon. �Ik heb iets gezien wat me blij maakt. Een Toeareg met wie het goed gaat.�
Vooruitgang moet het streven zijn, volgens Tinariwen. En daar ontkomt de band ook niet meer aan. �Aman Iman doet het onverwacht goed in Itali�, in Zweden en Noorwegen, in Engeland en Frankrijk.� De band gaat op reis. Tinariwen overweegt een tournee in de zomer, langs de grote popfestivals.

De gitaren weer in de koffers en als rebellentrots van de Toeareg de wereld over, zo heeft het volgens Ag Alhabib moeten zijn. �Een nomade is blij met een nieuwe horizon. Maar hij keert altijd terug naar die andere wereld in de woestijn.� In het laatste nummer op Aman Iman zingt hij: �Ik woonde in de woestijn, en ik maakte thee. Toen hoorde ik de tind�drums van de geesten. Ik vertrok, diep in gedachten. Ik volgde de heuvels. Ik stopte plotseling. Ik luisterde. Niets. Alleen de wind die fluisterde door het droge gras.�

De lente is begonnen

De lente is begonnen 21-03-2007 16:53

De magnolia bloeit
er zit zwoen in de lucht

boom 01.jpg

Fiets weg: frustratie uit eigen doos

Fiets weg: frustratie uit eigen doos 17-02-2007 17:46

Zaterdagmiddag, vergadering in Engels. 
terug naar de Saftlevenstraat: fiets weg.

fiets weg.jpg

Een flits van net voor 13:00 uur gaat door mijn hoofd
mannen van de Werkmij ...
snijbranders ...
Een van de mensen van Engels bevestigt dat er een fietsweghaalactie is geweest. Ik vraag op het politiebureau of deze actie bekend is. De actie is bekend. Ik moet naar de Ammanstraat en dan kan ik na betaling van � 15,- mijn fiets weer meenemen. Het fietsdepot in de Ammanstraat is open van maandag t/m vrijdag van 9:00 tot 16:00 uur. Ik overweeg of ik een bushokje zal slopen, een oud dametje ga beroven of er een leerzame case van maak. 
Het wordt de leerzame case en ik besluit terug te lopen naar Engels om te onderzoeken of ik had kunnen weten welk risico ik liep door mijn fiets aan het Weena te stallen. Rond de bushalte, voor het Infopunt en zomaar los staan allemaal fietsen. Aangekomen bij het Stationsplein zie ik het bord, hoog bevestigd aan een lantarenpaal. APV nummer zoveel. Fietsparkeerverbodszone. En dat de fiets op kan worden opgehaald in de Ammanstraat. 
Harde confrontatie met het beleid van de Centrumraad!
Alleen een broodje kipkerrie met veel sambal kan nu nog troost bieden.

fiets 01.jpg

fiets 04.jpgfiets 05.jpgfiets 06.jpgfiets 07.jpg
fiets 08.jpgfiets 09.jpgfiets 10.jpgfiets 12.jpg

fiets 11.jpg

44

44 08-02-2007 23:51

Ontworpen in 1911
in Parijs in het huis van Caron
Narcisse Noir
Een waardig cadeau voor iemand die 44 wordt

narcissenoir.jpg

Cat Power in Paradiso

Cat Power in Paradiso 04-11-2006 18:09

Geniet hier

cat power 04.jpg

Live wat meer Itchy Bitchy Spider dan Cat Power,
en de geluidsman van Paradiso moet nodig op vakantie.
Maar het trompetje en de sax, de geweldige drummer,
en de verschijning van die gekke mevrouw die achter Cat Power zit
maakten het concert genietbaar.
Als Cat Power alleen op het podium is, met gitaar of achter de piano, komt ze het best tot haar recht en haar covers van bijvoorbeeld Satisfaction en Hit the Road Jack zijn prachtig.

Day of Dance

Day of Dance 27-05-2006 15:33

Sport en Recreatie organiseerde vandaag de Day of Dance.
De Day of Dance is een van de manieren om de Rotterdammer aan te steken met het bewegingsvirus, om de Rotterdammer enthousiast te maken om te spelen, te sporten en te dansen.

Wie honderd jaar wil worden moet goed zorgen voor dat lijf dat ook een eeuw mee moet. Er moeten op tijd vitamientjes in, het moet iedere vierentwintig uur een aantal uren in ruststand doorbrengen en beweging moet zorgen voor een goed gesmeerde carosserie
Dansen heeft in vergelijking met alle andere manieren van bewegen iets heel bijzonders. Hart en heupen kunnen er van op hol slaan en als dat gebeurt dan loop je grote kans te gaan stralen en te gaan genieten. Bewegen is dan niet meer alleen maar goed voor lijf en leden maar ook een onuitputtelijke bron van hartstocht en plezier.
Het programma belooft demonstraties en een swingend publiek. 
Als het nu maar niet gaat regenen!
De workshop streetdance steelt mijn hart. Een fantatstische docente die kinderen echt aan het dansen zet, ze aanspreekt in danstaal, een beroep doet op hun gevoel en de energie straalt eraf.
day of dance 02.jpg day of dance 01.jpg day of dance 05.jpg 
day of dance 07.jpg day of dance 09.jpg

Dag Reve

Dag Reve 18-04-2006 23:12

Zaterdag 14 april, afscheid van Gerard Reve.

joop schafthuizen.jpg Joop Schafthuizen

hugo claus.jpg Hugo Claus

maria.jpg de kist.jpg de wagen.jpg

En wat zegt Casper ervan

En wat zegt Casper ervan 17-03-2006 15:35

Willem, nu helemaal alleen als VVD-er in de deelraad in Noord, komt op de koffie en neemt zijn zoon Casper mee. Terwijl wij onze wijsheden en bespiegelingen aan elkaar voor leggen zet Casper zijn eigen gedachten op papier.

casper.jpg

Jarig in Faro

 08-02-2006 23:26

In 2,5 uur van Rotterdam naar Faro. En dan genieten van Portugal, 17 graden en mijn verkering.

faro 01.jpg